تعریف و تعیین صوت و تصویر فراگیر برعهده شورای عالی فضای مجازی است

حمید ضیایی‌پرور، مدیرکل دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفتگو با خبرنگار ایلنا:

  • صداوسیما دو تجربه شکست خورده در حوزه آی پی تی وی و وی او پی دارد. صداوسیما در سال ۸۸ و ۸۹ با حمایت دولت وقت و محمود احمدی‌نژاد تلاش کرد تا پروژه آی پی تی وی را را به نام تلویزیون تعاملی و وی او دی را به نام تلویزیون شیما راه‌اندازی کند. در آن مقطع حدود ۱۲ میلیارد تومان برای آن هزینه شد اما با شکست مواجه شد دلیل شکست این دو پروژه این بود که زیرساخت‌های این دو پروژه شبکه فیبر نوری بود که در اختیار دولت بود.
  • بعد از این دو شکست، اینک صداوسیما می‌خواهد از روی این اسب شکست‌خورده جهش کند به روی اسبی که برای دیگران است. این نهاد نه تنها می‌خواهد محتوای خود را گسترش بدهد بلکه محتوای دیگران را نیز می‌خواهد کنترل کند.
  • ضیایی‌پرور با اشاره به اینکه بر اساس قانون، رادیو و تلویزیون ایران دولتی است، افزود: بر اساس ابلاغیه مقام معظم رهبری تمامی تنظیمات و مقررات صوت و تصویر فراگیر برعهده صداوسیما است و صداوسیما نیز بعد از این ابلاغیه سازمان جدیدی را راه انداخت به نام سازمان تنظیم مقررات صوت و تصویر فراگیر یا همان ساترا البته راه‌اندازی چنین سازمانی در شرایطی که مثلا ما شورای عالی فضای مجازی را داریم یا سازمان تنظیم مقررات ارتباطات رادیویی را داریم، محل بحث است.
  • همه باید از حکم مقام معظم رهبری درباره صوت و تصویر فراگیر تبعیت کنیم. مشکل امروز این است که هنوز تعریف مشخصی برای مساله صوت و تصویر فراگیر اعلام نشده است. صداوسیما در سه سال گذشته یک تعریف از صوت و تصویر فراگیر را داشت و امروز تعریف دیگری را مطرح کرده است. دستگاه‌های دیگر نیز تعاریف متفاوتی را ارائه کردند و حتی کمیسیون فرهنگی مجلس در زمان بررسی لایحه مدیریت صداوسیما نتوانست این موضوع را تعریف کند و تعرف آن را به شورای عالی فضای مجازی حواله کرد.
  • مشکل بزرگ امروز تفسیر صوت و تصویر فراگیر است و صداوسیما هر چقدر جلوتر می‌رود نگاه خود را به این موضوع با تفسیرهای مختلف گسترش می‌دهد. یک زمانی تفسیر این موضوع فقط پخش زنده بود اما امروز دامنه آن حتی به پادکست‌ها و خبرگزاری‌ها نیز رسیده است و امروز صداوسیما می‌گوید اگر حتی خبرگزاری بخش فیلم و عکس دارد، باید بیاید از ما مجوز بگیرد.
  • براساس قانون مرجع تعریف صوت و تصویر فراگیر شورای عالی فضای مجازی است زیرا اگر ما این مرجع را قبول نداشته باشیم هر کسی برای خود هط طور که دوست دارد، آن را تعریف می‌کند و باعث می‌شود که بخش خصوصی احساس نگرانی کند و اقتصاد این بخش را به هم بریزد.
  • مهمتر از بعد سیاسی مساله اقتصادی است امروز هر چند به برخی وی او دی‌ها گفته شده که مشکلی برای آنها نیست و کافی است که از ما مجوز بگیرند اما به محض آنکه این مساله تثبیت شد شاید اعلام کردند که برای نظارت نیز هزینه‌ای را پرداخت کنند و یا بخشی از درآمدهای خود را بدهند.
  • نگرانی بزرگتر این است که اگر این روند ادامه داشته باشد مردم از پلتفرم‌های داخلی خارج شوند و به سمت پلتفرم‌های خارجی بروند و اگر ما روی پلتفرم‌های داخلی سختگیری بیش از حد بکنیم و خارجی‌ها نیز ببینند که پلتفرم‌هایشان مشتری زیادی دارند، آنها را جذب کنند مثلا ممکن است نتفیلیکس و هولو فضایی را ایجاد کنند که مشتریان ایرانی را جذب کنند.
  • نباید سخت‌گیری‌هایی که درباره برنامه‌های صداوسیما می‌شود بر روی وی‌ او‌ دی‌ ها اعمال شود. اگر سختگیری‌های صداوسیما بر روی این پلتفرم‌ها اعمال شود دیگر آنها مشتری نخواهند داشت و با دست خود آنها را به سمت پلتفرم‌های خارجی هدایت می‌کنیم و این مساله به ضرر منافع ملی کشور خواهد بود.
  • راه‌حل این است که شورای عالی فضای مجازی و مرکز ملی فضای مجازی تمام نمایندگان دخیل در این موضوع را دعوت کند و نظرات مختلف را بشنود و به یک تعریف مشخص درباره صوت و تصویر فراگیر برسند و این تعریف ملاک یک روش و وحدت رویه شود و مبنای عمل هم این تعریف باشد. اینکه ما بخواهیم از موضع بالا رفتار کنیم و تمام وظایف قانونی دستگاه‌های دیگر را نادیده بگیریم و هر گونه که دوست داریم عمل کنیم، درست نیست. حاکمیت و دولت باید زیرساخت این مساله را فراهم کنند نه آنکه به صورت مستقیم خودشان وارد عمل شوند.

/ایلنا/

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.