آقای بذرپاش! خدا را شکر که چشم امیدمان به شما نیست!

یادداشت: آقای مهندس بذرپاش! خبر اختصاص 200 میلیارد ریال برای فعالیت تشکل ها در حوزه فضای مجازی، ابتدا خوشحال مان کرد. گفتیم بالاخره یکی هم به فکر فضای بی در و پیکر مجازی افتاد و دلش برایش سوخت. اما وقتی خبر را کامل خواندیم، خوشحالی مان را پس گرفتیم.

ریاست محترم سازمان ملی جوانان! خیلی بالا و پایین کردم تا هم محترمانه بگویم، هم حرفم را بزنم و هم نقد سازنده ای داشته باشم. حرف هایم از جنس حرف های بچه هایی است که دل هایشان پر از نشاط است. اگر حتی بی وفایی هایی ببینند از برخی دوستان.

آقای رییس! ما همان وبلاگ نویس هایی هستیم که از اوقات فراغت مان می زنیم، تا بتوانیم کمی پر رنگ تر در فضای مجازی فعالیت کنیم. چون احساس وظیفه می کنیم. وقتی هم کسی احساس وظیفه می کند، ادعایی ندارد که پولی در جیبش برود.

ریاست سازمان ملی جوانان! ما همان جوانانی هستیم که سر موعد تمدید میزبان و دامنه، در به در دنبال 100 هزار تومان پول می دویم. بلکه سازمانی، نهادی، موسسه ای پیدا شود و دلش برای ما بسوزد. گرچه معمولا نمی سوزد!

مدیر عامل سابق شرکت سایپا! ما همان بچه هایی هستیم که از جیبمان کم می کنیم، تا سایت هایمان، وبلاگ هایمان و شبکه های اجتماعی مان یک روز پایین نباشد.

آقای مهندس! ما همان ایرانی هایی هستیم که وقتی در روز قدس، شعارهایمان برگشت و زمانی جمهوری اسلامی مان رسید به جمهوری ایرانی، یا آن هنگام که به عکس امام و رهبرمان اهانت شد، یا هنگامی که به مقدساتمان در روز عاشورا توهین شد، ساکت ننشستیم و در فرصت های مجازی مان حرف زدیم و بحث کردیم. بدون حتی یک ریال حمایت!

آقای بذرپاش! کاش همراه با تخصیص 10 میلیارد تومان بودجه برای نشان دادن سرخوردگی جوانان امریکایی از سیاست های دوگانه اوباما، یک هزار تومانی ناقابل هم برای توجیه جوانان این مرز و بوم در وقایع اخیر کنار می گذاشتید. جوان هایی که نه معاند هستند، نه محارب و نه هیچ چیز دیگر. فقط سئوال دارند!

آقای رییس! کاش همراه با حمایت 10 میلیاردی از جوانان فلسطینی و لبنانی، فکری هم به حال اوضاع آشفته فضای مجازی خودمان می کردید و برای آن برنامه ای می ریختید.

آقای بذرپاش! کاش حس می کردید غیر از فیلتر کردن، بلای دیگری هم می توان سر فضای مجازی آورد.

مشاور محترم رییس جمهور! کاش می توانستید خط تولید فکر جوانان در کشور را، همانند خط تولید پراید در سایپا ساماندهی کنید و گسترش دهید. گرچه تفاوت ها از زمین تا آسمان است!

آقای مهندس! خدا را شکر که نه من، و نه هیچ کس دیگر چشم امیدمان به شما نیست و دل در گرو نظام خوبمان، رهبر عزیزمان و امام فقیدمان داریم. و گرنه شاید همین امروز، فعالیت مجازی را می بوسیدیم و کناری می گذاشتیم.
انتهای پیام/.

مطالب مرتبط

0 دیدگاه در “آقای بذرپاش! خدا را شکر که چشم امیدمان به شما نیست!

  1. متن بسیار حساس و تفکرانه ای بود
    ای کاش می شد یک رو نوشت هم از این متن به خود آقای بذپاش فرستاد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.