روزی که برای همیشه خواهد ماند…

در وبلاگ ها- راهپیمایی مردم ایران در روز 22 بهمن ماه، بازتاب بسیار گسترده و متعددی در وبلاگستان فارسی داشت. به طوری که انتخاب و تنظیم یک گزارش از مطالب منتشر شده در وبلاگستان به مناسبت این جشن ملی، کار تقریبا غیرممکنی به نظر می رسد.

به گزارش «وبلاگ نیوز» بازتاب راهپیمایی سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران در وبلاگستان در حدی گسترده بود که در هر وبلاگی، می توان مطلب مرتبطی با این موضوع یافت. اما سعی می شود در این گزارش مطالبی ارائه شود که در شبکه های اجتماعی، ابزارهای به اشتراک گذاری و امثال آن بیش تر دیده شده است.

برخی از وبلاگ ها به جای نوشتن متن، به انتشار عکس های گرفته شده توسط خودشان بسنده کردند. وبلاگ های “آغاز در نهایت (+) و (+)”، “حسن الماسی“، “امیر تقی زاده” و “اعترافات هر روزه من” برخی از این وبلاگ ها هستند.

هم چنین محمدرضا باقری در وبلاگ “بیا تا برویم” چند کوتاه نوشته از حامیان گروه موسوم به سبز به نقل از سایت به اشتراک گذاری گوگل ریدر و هم چنین توییتر آورده است. در یکی از این کوتاه نوشته ها آمده است:

امروز ساعت 7:00 صبح جاده چالوس و اتوبان کرج از میدان آزادی شلوغ تر بود . ما بی شماریم یا بی شمالیم؟

در حرکت جالب دیگر، وبلاگ “کلیپ های موبایل مبارز” فیلم های راهپیمایی های شهرستان های مختلف را به منظور دانلود لینک کرده است. شهرستان های لار، تنکابن، فریدونکنار و چند شهرستان دیگر از جمله مجموعه فیلم های این وبلاگ هستند.

وبلاگ “خرچنگ زاده در غربت” هم با ارسال یک نوشته، احساس خود را پیرامون این حضور بی سابقه این طور بیان می کند:

من به این دست های کوچک ایمان دارم. من صلابت و قدرت این دست های کوچک را خوب می دانم که روزی بر گرده پدر، خود نیز این گونه پرچم اقتدار را به اهتزاز در آورده ام درست جایی حوالی همان برج آزادی که گر خدا خواهد روزی فریاد آزادی همه نسل های دربند را از بلندای آن فریاد خواهیم زد.

یک پسر شیمیایی در وبلاگ “میوه ممنوعه” هم نظر خود را درباره راهپیمایی 22 بهمن اینطور مکتوب کرده است:

خدا به این مردم اجر بده امسال به اندازه ی تمام این سی و یک سال برای حفظ اسلام و نظامشون راهپیمایی کردن.

داود مرادیان، نویسنده وبلاگ “هیس…!” هم در یک نوشته رک و بدون کنایه، حرف خود را با حامیان گروه مخالف این طور بیان کرده است:

تحقیر کردید! مردم را در رسانه هایتان گوسفند کشیدید! عبرت ناگرفته به مسئولین گفتید عبرت نمی گیرید و مقاله سر هم کردید. گفتیم نکنید نگفتیم؟ گفتیم شما بالاتر از مردم نیستید نگفتیم؟ دروغ گفتید و ملت را ساندیس خور نامیدید و خودتان را رانی خور! دور اول ریاست جمهوری خلق خدا را فرودست نامیدید و دور دوم گوسفند ! ساندیس خور! مزد بگیر! حالا بچشید این تمام آنچیزی است که از شهرستانها هم جمع کردید و آوردید.

اما پیام تشکر رهبر معظم انقلاب از راهپیمایان این روز تاریخی، مبدأ جدیدی برای نوشته های وبلاگ ها بود. به عنوان نمونه و در همین راستا وبلاگ “طعم عسل” در واکنش به این پیام نوشته است:

خوب ما خجالت می‌کشیم از خودمون وقتی میگید که: «خسته مباد گام‌های استوارتان». یاد آخرای خطبه‌ نماز جمعه 29 خرداد می‌افتیم: «ای سید و مولای ما…»

در واکنشی دیگر، سایت “تریبون” هم با انتشار یک پادکست پیرامون این پیام، ابعاد دیگری از این حماسه ملی را بیان کرد.

واکنش وبلاگ های معترض
برخی از وبلاگ های حامی گروه موسوم به سبز هم با اعتراض درون گروهی به شیوه حضورشان، به نوعی حضور خود را شکست تلقی کردند.

وبلاگ “مانیفست سبز” در آخرین پست خود نوشته است:

چقدر نوشتیم و چقدر فریاد زدیم که این طرح مسخره ، محکوم به شکست است. چقدر بحث کردیم که با چهره و لباس حزب اللهی رفتن به قصد فتح میدان آرادی، آب به آسیاب دشمن خواهد ریخت. کو گوش شنوا.

هادی بیات، نویسنده وبلاگ “نظرات شخصی هادی بیات” به نوعی هویت اعتراض های خیابانی این جنبش را زیر سئوال برده است و نوشته است:

چرا ما سرنوشت سبزها را گره می زنیم از این راه پیمایی به آن راه پیمایی؟ اصلا ما که چند سال است داد می زنیم راه پیمایی درست کردن که کاری ندارد، چرا خودمان هم افتاده ایم تو بازی مسخره لشکرکشی؟ اینها همین را می خواهند.

نویسنده وبلاگ “ساز مخالف” هم عدم حضور یا عدم مشاهده نمود حضور این گروه را این طور توجیه می کند:

بخش قابل توجي از معترضان (از جمله خود من) بي هيچ نماد سبزي در راه‌پيمايي بودند. فضا طوري بود كه اصلا امكان ايجاد تمايز وجود نداشت. شمايي كه از رسانه‌هاي تصاوير را مي‌بينيد قطعا اين جمعيت را نمي‌بينيد، اما پيش‌فرضتان را از جمعيتي كه به راه‌پيمايي آمده اصلاح كنيد: همه آنچه در تلويزيون ايران نشان داده مي‌شود هواداران حكومت نيستند. بخش قابل توجهي (نمي‌دانم چقدر، اما در آرياشهر حداقل نيمي از جمعيت) معترضان هستند.

با این تفاسیر، برخی از وبلاگ های حامی گروه سبز، شکست خود را پذیرفته اند و برخی از هواداران معتدل این گروه، سعی می کنند با نوشته هایشان این اتفاق را عادی جلوه بدهند.
انتهای پیام/.

مطالب مرتبط

یک دیدگاه در “روزی که برای همیشه خواهد ماند…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

چرا همراه من؟