جولان سرطان قمار در فضای مجازی

مجازیستکار و کاسبی بنگاه‌های شرط‌بندی حسابی سکه است؛ بنگاه‌هایی که به لطف فضای مجازی و تبلیغات برخی شاخ‌های اینستاگرامی حسابی مشغول فعالیتند. البته که نباید از اوضاع اسف‌بار اقتصادی و گرفتاری‌های کرونا غافل شد. وسوسه «یهویی پول درآوردن» آن‌هم بدون زحمت به‌جان خیلی از جوان‌ترها افتاده و همین باعث نگرانی خانواده‌ها شده است.

پشت‌پرده‌های یک مافیا؛ سر و کله سایت‌های شرط‌بندی از کجا پیدا شد؟

نمی‌توان تصور کرد این همه درگاه شرط‌بندی تصادفی در فضای مجازی روییده باشد! شبکه‌هایی که هر کدام توسط یک سلبریتی دست چندم یا شاخ‌های اینستاگرامی در حال تبلیغ است. همین تازگی‌ها خبر مهاجرت یک خواننده نه‌چندان شناخته‌شده در کشور و پیوستن آن به همین شبکه شرط‌بندی در فضای مجازی داغ شد. بدتر این‌که علیرغم منع قانونی هم‌چنان برخی از این پایگاه‌ها بدون فیلتر حتی مشغول فعالیتند. بعضی‌ها هم رسماً درگاه پرداخت اینترنتی دارند!

نخستین بار یک حساب توییتری مربوط به یک کارشناس امنیت اطلاعات، ابعاد مختلفی از مافیای شرط‌بندی منتشر کرد. مافیایی که عمدتاً در کشور ترکیه مستقر بوده و همه این سال‌ها برای جذب سلبریتی‌های دست‌چندم تلاش کرده است. یک پدر و پسر به‌نام سعدالله و فرشید امیرشقاقی که درگاه‌های متنوعی شرط‌بندی با نام‌های مختلف تحت نظر آنها اداره می‌شود. گفته شده درآمد ماهانه آن‌ها به‌لطف زیرساخت‌های پرداخت بانکی در ایران «میلیون یورویی» است!

همین شبکه شرط‌بندی تاکنون چهره‌هایی مانند محسن افشانی، پویان مختاری، ساشا سبحانی، داود غفاری(هزینه)، وحید خزایی، تتلو و غیره را جذب خود کرده است. آخرین آن‌ها هم که جوانکی به‌نام مهرداد جم بود که توانست با انتشار چند قطعه موسیقی در فضای مجازی خود را «خواننده» جا بزند. حالا گوشه‌گوشه اینستاگرام فارسی مملو از تصاویر عیاشی و خوش‌گذرانی این عتیقه‌ها با پول‌ قماربازان ایرانی است.

حالا سرطان شرط‌بندی حسابی گسترده شده؛ اقبال جوان‌ترها به آن هم سربند مشکلات اقتصادی و گرفتاری‌های ناشی از کرونا. آن‌قدر که هرازگاهی اخبار ناگواری از تبانی برخی تیم‌های ورزشی بویژه در لیگ‌های دست‌پایین‌ با این مجموعه‌ها شنیده می‌شود. قمار اعتیادآور است؛ جوان‌ترها تصور می‌کنند با ورود به این بازی می‌توانند صاحب پول‌های بادآورده شوند. غافل از آن‌که هرآینه در حال پر کردن جیب‌های یک مشت انگل هستند.

موضوع نگران‌کننده دیگر کلاه‌برداری‌های مجازی یا «فیشینگ» است. فقط کافی است وارد سایت شرط‌بندی شوید و اطلاعات کارت بانکی‌تان را برای شارژ حساب وارد کنید، هکرها در چشم بر هم‌زدنی همه موجودی حسابتان را خالی می‌کنند. گفته می‌شود دست هکرها با مدیران سایت‌های شرط‌بندی در یک کاسه است.

بلای خانمان‌سوزی است؛ شرط‌بندی را می‌گویم. از یک سو اعتیادآور است، از سوی دیگر تا همه موجودی و اموال فرد را بالا نکشد، دست‌بردار نیست. حق دارند اگر مردم نگرانند؛ از این‌که نکند جوان‌ترها خامی کنند و گرفتار این منجلاب شوند. تبلیغات این قمارخانه‌ها گستردگی فعالیت‌هایشان در شبکه‌های اجتماعی عمیقاً نگران‌کننده است. تنها یک مرور کوتاه بر سوژه‌های فارس من به‌خوبی ابعاد مختلف این نگرانی‌ها را روشن خواهد کرد.

مثلاً این کمپین که همین روز گذشته به‌ثبت رسیده؛ با این عنوان: «علت سکوت بانک مرکزی نسبت به تراکنش‌های سایت‌های قمار چیست؟». نویسنده با طرح این سؤال، می‌نویسد: «چرا سایت‌های قمار همچنان فعالیت می‌کنند و حداقل از تراکنش‌های مالی آن جلوگیری نمی‌شود؟ مدیران بانک مرکزی باید پاسخ دهند چرا نسبت به تراکنش‌های سایت‌های قمار بی‌تفاوت هستند. هزاران خانواده قربانی می‌شوند چون بانک‌ها می‌خواهند از تراکنش قمار سود کنند؟!»

مخاطب دیگری به موضوع ناگوار دیگری اشاره کرده است؛ بارگذاری اپلیکیشن‌های شرط‌بندی در مارکت‌های ایرانی اندروید! وی با ثبت یک کمپین در فارس من نسبت به این موضوع اعتراض کرده است: «چرا باید اپلیکیشن‌های قماربازی مانند تخته نرد و… به راحتی در مارکت‌های اندرویدی داخلی قابل دانلود باشد؟! مگر بازارهای اینترنتی فروش اپلیکیشن در جایی خارج از این کشور قرار دارند که به موازین شرعی و قانونی ملتزم نیستند؟»

کمپین دیگری که اتفاقاً با اقبال مناسب مخاطبان فارس من ثبت‌شده، تلاش می‌کند ابعاد پشت‌پرده درگاه‌های شرط‌بندی را تبیین کند. در این پویش آمده است: «فضای سایبر پر شده از وبسایت‌های شرط‌بندی که خون خانواده‌های ایرانی را می‌مکد و اندک درآمد آن‌ها را با انواع حیله‌ها و فریب‌های کثیف از دستشان خارج می‌کند. این وبسایت‌ها برای جذب مخاطب از شاخ‌های اینستاگرام و چهره‌ها استفاده می‌کنند. اغلب تبلیغ کنندگان آن‌ها در ترکیه حضور دارند.»

در ادامه این پویش می‌خوانیم: «من فردی را دیدم که ۶۰میلیون پول ماشینیش را در این وبسایت‌ها باخته بود؛ دختر مدرسه‌ای که ۲۰میلیون تومان پول باخته بود. فردی که حقوقش در ماه۵۰۰ هزارتومان بود و برای به دست آوردن پول خرید کتب دانشگاهش۳۸۰هزارتومان در این وبسایت‌ها سرمایه‌گذاری کرده و باخته بود. فردی که وام ازدواجش را در این وبسایت ها باخته بود و بسیاری دیگر.»

اما رواج شرط‌بندی بویژه در مسابقات لیگ‌های دست‌پایین موضوع اسف‌بار دیگری است؛ موضوعی که نگرانی اهالی فوتبال را برانگیخته است. در همین رابطه مخاطبی با ثبت یک کمپین در فارس من نوشته است: «چندیست که مسابقات فوتبال پایه تهران شروع شده است. با شروع آن بازار شرط‌بندی نیز داغ شده؛ به گونه‌ای که در لیگ برتر امیدهای تهران شرط‌بندی به روشنی نمایان است.»

گروه دیگری از مخاطبان هم با اشاره به فعالیت نسبتاً آزاد بنگاه‌های شرط‌بندی در کشور، از بانک مرکزی خواسته‌اند تراکنش‌های مالی مرتبط را محدود کند: «چندین ساله ما تحریم بانکی هستیم؛ حال این سوال مطرح است سایت‌های شرط‌بندی که خارج کشور هستند مثل ساشا، پویان، دنیا و… چگونه آزادانه تراکنش مالی دارند؟ این نشان می‌دهد که این افراد دارای حساب بانکی در ایران بوده و طرف حساب ایرانی دارد!»

قمار سرطان است؛ کلاه‌برداری است. خانواده‌های ایرانی را به خاک سیاه می‌نشاند. البته که باید از این مردم از تک‌تک ایرانی‌ها مراقبت کرد. نباید اجازه داد از جیب خلق‌الله یک مشت انگل در ترکیه عیاشی کنند و پروار شوند.

/فارس/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.